رفتار درمانی دیالکتیکی

رفتار درمانی دیالکتیکی یک رویکرد شناختی رفتاری است که بر جنبه های روانی اجتماعی درمان تاکید می¬کند و در اواخر دهه هشتاد میلادی توسط مارشا لینهان تدوین شد. این رویکرد می گوید برخی از افراد مستعد آن هستند که به برخی از موقعیتهای هیجانی به شیوه ای شدید و نامعمول واکنش نشان دهند. نظریه DBT می گوید سطح برانگیختگی برخی افراد در چنان موقعیت هایی و در مقایسه با میانگین مردم سریع ترافزایش می یابد. هدف از تدوین این درمان در ابتدا کمک به درمان بهتر اختلال شخصیت مرزی (بوردرلاین) بود. آنها نوسانات شدیدی در هیجاناتشان تجربه می¬کنند و دنیا را سیاه و سفید می¬بینند و به موقعیتهای هیجانی به شیوهای شدید و نامعمول واکنش نشان میدهند. رفتار درمانی دیالکتیکی به تقویت توانمندی افراد برای برخورد درست با ناراحتی می¬پردازد بدون اینکه فرد کنترل خود را از دست بدهد یا دست به رفتارهای مخرب بزند و مهارت های لازم برای حل مسأله را به فرد آموزش می دهد. رفتار درمانی دیالکتیک که با توجه به مشکل بیمار می‌تواند کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت باشد، چهار دسته مهارت بنیادین به شما یاد می دهد که با استفاده از آن، هم می توانید شدت هیجان های خود را کاهش دهید و هم در مواقع بحرانی، تعادل هیجانی خود را حفظ کنید. .1 مهارت های تحمل آشفتگی .2 مهارت های توجه آگاهی .9 مهارت های نظم بخشی هیجانی .4 مهارت های ارتباط موثر در مرکز تخصصی رهیاب درمانگرانی با تخصص در زمینه رفتار درمانی دیالکتیک (DBT) وجود دارند که به افرا د مبتلا به اختلال شخصیت مرزی (Borderline Personality Disorder) و مراجعینی که از آشفتگی های هیجانی رنج می برند و خلق آنها در نوسان است کمک می کنند.