بیش فعالی (ADAH)

اختلال کمبود توجه/ بیش فعالی از جمله اختلالات رفتاری دوران کودکی و نوجوانی است که بیش از اختلالات دیگر تشخیص داده می شود. حدود 3 تا5 درصد کودکان سنین مدرسه دارای اخنلال نارسایی توجه/ بیش فعالی هستند و در پسرها 2 تا 9 برابر شایع تر است.در مطالعات کشور ما شیوع آن 5/5 الی8/5 درصد گزارش شده است.

علل: عوامل وراثتی، محیطی، تربیتی، تغذیه ای و زیستی در بروز آن نقش دارند.

مشخصات رفتاري کودکان بیش فعال با تاکید بر اختلال در نقص توجه: بیش فعالی، حرکت بدون هدف دست و پا، پیچ و تاب خوردن در حالت نشسته، تغییر مکرر فعالیتها و بازيها، عدم توانایی اتمام یک بازی یا فعالیت، گم کردن مکرر وسایل شخصی، نداشتن تاب مقاومت در برابر ناکامی، کج خلقی، بی ثباتی خلقی، طرد شدن از سوي همسالان، عدم توجه، اشکال در به تاخیر انداختن خواسته ها، تکانشگری، پرخاشگري، اختلالات سلوك، ناتوانی در پیگیري آموزش، افت تحصیلی، انجام کارهاي خطرناك در اثر بی احتیاطی، غالباً در حال حرکت بودن، پرحرفی، ایجاد دردسر براي هم کلاسی ها، پاسخ سریع قبل از شنیدن سوال به طور کامل، رعایت نکردن نوبت، حواس پرتی در اثر محرك هاي بیرونی، سر و صداي زیاد هنگام بازي کردن، گوش ندادن به صحبت دیگران در اثر بی توجهی، سرپا بودن در اکثر موقعیتها، اشتباه مکرر در اثر بیدقتی، قطع صحبت یا مداخله در کار دیگران، خارج شدن از صندلی بدون اجازه، اشکال در برقراري ارتباط با هم کلاسی ها و000

درمان: به دلیل تنوع مشکلات مربوط به ADHD مسلما امکان آن که یک نوع درمان به تنهایی بتواند تمام الزامات درمانی این اختلال را پوشش دهد، وجود ندارد. به همین دلیل،متخصصان اغلب راهبردهاي درمانی  متعددي را در ترکیب با هم اتخاذ می کنند تا هر یک جنبه متفاوتی از مشکلات روانی اجتماعی  کودك را مد نظر قرار دهد. داروهایی از جمله ریتالین برای درمان این اختلال وجود دارد که احتمال عوارضی برای آن مطرح است ولی عوارض این دارو قابل کنترل است . همچنین، بیوفیدبک و نوروفیدبک از روشهای مؤثر درمانی و جایگزین دارو های شیمیایی در کودکان دچار بیش فعالی یا همان ADHD شناخته شده است. در تعامل اولیا با کودکان بیش فعال میتوان راه کارهایی را براي مدیریت در رفتار ارائه داد.این روش ها میتواند شامل مواردي از جمله اقتصاد ژتونی، محرومیت آموزش تاخیر-پاسخ، راهبردهاي آموزشی در اصلاح رفتار، راه های کنترل خشم و مواردي از این قبیل باشد. یکی دیگر از این روشها ارائه ي یک برنامه ي مداخله اي به والدین است که به عنوان چند برنامه ي مداخله اي به همراه یک سري توصیه به والدین ارائه شده است. این برنامه ي مداخله اي شامل توجه مثبت به کودك، توجه مقتدرانه به تمام فعالیت هاي متضاد با رفتار منفی کودك، صدور دستورهاي موثر و یادگیري تنبیه کودك در زمان انجام رفتارهاي نامناسب می باشد.