شب ادراری

تقريبا 92 در صد کودکان تا سن 5 سالگی کنترل ادراری خود را در روز و  80 درصد در شب به دست می آورند. شب ادراری به معنی دفع غير ارادی ادرار در طول خواب ميباشد به عبارت ديگر، اگر کودکی پس از کسب مهارت کنترل ادرار دچاربی اختياری ادرار شود دچار شب ادراری می باشد. شيوع اين حالت در پسران بيشتراز دختران است. شب ادراری به انواع اوليه (پايدار) و ثانويه تقسيم مي شود. در نوع اوليه کودک هيچگاه کنترل ادراری را کسب نکرده است . به عبارت ديگر هيچگاه خشک نبوده ولی در نوع ثانويه کودک حداقل به مدت يک سال کنترل ادرار داشته است. 75 تا 90 درصد کودکان دچار شب ادراری اوليه و 50 در صد مبتلا به شب ادراری ا ز نوع ثانويه مي باشند.

علل: مثانه کوچک، خواب عميق، آموزش ناکافی يا نامناسب کودک در استفاده از توالت، بی توجهی به نيازهای کودک، کم طاقتی و بی حوصلگی والدین در مواجهه با کودکشان، داشتن سابقه خانوادگی مثبت، فاکتورهای روانی مثل استرس و تنش وارد شده به کودک مثل اختلاف خانوادگی/ تولد فرزند جديد/ مرگ يکی از اعضای خانواده/ تغيير محل سکونت، ورود ادرار به مثانه و نشت آن به ويژه در دختران چاق، وجود بيماری هايی مثل عفونت ادراری و مشکلات سيستم عصبی، ديابت قندی و ديابت بی مزه، ناهنجاريهای سيستم ادراری- تناسلی، کاهش ترشح هورمون وازوپرسين (آنتی ديورتيک)....

درمان: ابتدا باید ارزیابی دقیقی از شزایط کودک به عمل آید و سپس درمان مناسب اتخاذ شود. ممکن است نیاز به آزمایشهای پزشکی نیز باشد. برخی داروها مثل ايمی پرامين و دسموپرسين که توسط پزشک تجویز شوند می تواند در برخی موارد مفید واقع شود. رفع اضطراب کودک، رفتاردرمانی و آموزش به والدين رکن اصلی درمان است.